Vazelin

Adamın biri motosiklet almış. Satıcı adama bir kutu vazelin hediye ederek “yaÄŸmurlu havalarda bunu metallere sür, pas yapmaz” demiÅŸ. Adam motorunu göstermek üzere kız arkadaşına gitmiÅŸ.
AkÅŸama doÄŸru kız “gel seni bize götürüp ailem ile tanıştırayım, hem de akÅŸam yemeÄŸi yeriz.” demiÅŸ. Hemen arkasındanda bir hatırlatmada bulunmuÅŸ. “Yalnız dikkat et bizim evde yemek yerken kimse konuÅŸmaz. KonuÅŸan olursa o bütün bulaşıkları yıkar…” Adam 4 kiÅŸinin bulaşığından ne olacak diye düşünürken eve girdiklerinde bir de ne görsün daÄŸ taÅŸ her yer bulaşık… Uulan bir konuÅŸursak yandık demiÅŸ… Yemek yerken aklına “Ben ÅŸimdi bu kızın elini tutsam kimse bir ÅŸey diyemez.” fikri gelmiÅŸ. Kızın elini tutmuÅŸ, kimseden çıt yok. Bir de öpeyim demiÅŸ, Öpmüş gene çıt yok.. Ulan ben bununla bu iÅŸi burada piÅŸireyim demiÅŸ. Herkesin gözü önünde kızla yatmış ama gene çıt yok.. Adam iyice piÅŸkinliÄŸe vurup yahu bunun anası da güzelmiÅŸ deyip onunla da yatmış. Gene çıt yok. Tam bu sırada dışarıda gök gürleyip yaÄŸmur yaÄŸmaya baÅŸlamış. Bizimki motoru paslanmasın diye aldığı vazelini cebinden çıkardığı anda kızın babası bağırarak ayaÄŸa fırlamış.

“Tamam tamam koy onu yerine bulaşıkları ben yıkarım”